Geçtiğimiz günlerde İspanya ve Fransa'yı saran büyük orman yangınları, Avrupa'nın birçok bölgesinde alarm verilmesine neden oldu. İspanya'da aynı zaman diliminde farklı noktalarda başlayan yangınlar, kamuoyunda sabotaj ihtimalinin de tartışılmasına yol açtı. Daha önce yine İspanya'nın günler süren geniş çaplı elektrik kesintileriyle karşı karşıya kalması ve bu olayların nedenlerine ilişkin ortaya atılan farklı değerlendirmeler de hafızalardaki yerini koruyor.

Bütün bunlar insanın aklına şu soruyu getiriyor: Günümüzde savaşlar gerçekten hâlâ yalnızca cephede mi veriliyor?

Artık ülkeleri yıpratmanın yolu sadece silahlardan geçmiyor. Ekonomileri zayıflatmak, enerji altyapılarını hedef almak, toplumları kutuplaştırmak, gıda güvenliğini sarsmak, turizmi olumsuz etkilemek... Modern dünyanın mücadele yöntemleri de değişiyor. Böyle bir çağda, orman yangınlarının yalnızca çevresel bir felaket olarak değerlendirilmesi yeterli olur mu?

2021 yılından bu yana dünyanın farklı bölgelerinde aynı dönemlerde yaşanan büyük yangınlar, milyonlarca ağacı ve sayısız canlıyı yok etti. Türkiye de bu acıları defalarca yaşadı. Son yirmi yılda yüz binlerce hektarlık orman alanını kaybettik. Son dört yıldaki kayıplar ise bu tablonun ne kadar ciddi olduğunu bir kez daha gösteriyor.

Orman sadece ağaç değildir. İklimdir, sudur, tarımdır, turizmdir, ekonomidir. Bir orman yandığında sadece yeşil alanlar değil, toprağın bereketi ve geleceğin üretim gücü de zarar görür. Bunun etkisi yıllarca hissedilir.

Bugün Yalova'dan Kütahya'ya, Çanakkale'den Antalya ve Muğla'ya kadar birçok noktada çıkan yangınlarla mücadele ediliyor. Alevlerin karşısında büyük bir fedakârlıkla görev yapan ekiplerimize minnet borçluyuz. Ancak kamuoyunun cevabını beklediği başka sorular da var.

Bir bölgede yangın kontrol altına alınırken kısa süre sonra aynı çevrede yeni yangınların başlaması neden bu kadar sık yaşanıyor? Bu olayların tamamı gerçekten birbirinden bağımsız mı? Yoksa bazı dosyalarda üzerinde daha fazla durulması gereken ihtimaller mi var?

Ormanlarımız yanarken, sadece ağaçlarımızı değil; geleceğimizi de kaybediyoruz. Bu nedenle yaşanan her yangının ardındaki gerçeklerin bütün yönleriyle ortaya çıkarılması büyük önem taşıyor.

Çünkü toplumun en büyük beklentisi yalnızca yangınların söndürülmesi değil, aynı acıların tekrar yaşanmaması için gerekli derslerin çıkarılmasıdır. Bir ülkenin doğal zenginlikleri yok olurken, geride sadece kül olmuş alanlar değil, cevap bekleyen sorular da kalır.

Bugün yapılması gereken; doğamızı koruyacak tedbirleri güçlendirmek, ihmallerin önüne geçmek ve şüphe uyandıran her olayın titizlikle aydınlatılmasını sağlamaktır.

Çünkü ormanlar sadece bugünün değil, yarınların da mirasıdır.

Bir ağacın yanması dakikalar sürer, ancak kaybedilen bir ormanın yaralarını sarmak nesiller alır.