Tartışmanın en dikkat çeken çıkışlarından biri ise Mahsun Kırmızıgül’den geldi.

Kırmızıgül, “Önce yolsuzluklara bakmak lazım, sanatçıya ve şarkıya değil” diyerek gündemin yönünü değiştirmeye yüzseksen derece çalıştı. Hiç kuşkusuz, ülkedeki yolsuzluk iddiaları da hukuk düzeni içinde konuşulması gereken önemli başlıklar. Ancak bu yaklaşım, sanatın ve sanatçının toplum üzerindeki tesirini ve karşı koyulamaz etkileme gücünü ikinci plana itmemeli.

Çünkü sanat yalnızca eğlendiren bir alan değil, aynı zamanda toplumun kültürünü ve değerlerini de etkileyen bir güç. Sanatçı eserini özgürce ortaya koyabilir, ama bu özgürlük, eleştiriden ve gerektiğinde soruşturmadan muaf olmak anlamına gelmez. Bu son derece tehlikeli sonuçlar doğurabilir ki; biz bunu son yıllarda defaatle gördük ve yaşadık.

Hem hukuka güveni hem de sanatın ifade alanını koruyabildiğimizde tartışma kavgadan çıkıp olgunlaşabiliriz. Sağlam ve sağlıklı sonuçlar alabiliriz. Aksi halde aynı döngüde sıkışıp kalırız.

Eğer ortada hukuki bir ihlal yoksa bunu bağımsız yargı ortaya koyacaktır, varsa da gereği hukuk içinde yapılmalıdır. Çünkü adaletin verdiği karar tartışmaların değil, hukuk devletinin güvencesidir.