Bir şiiri klasik yapan gerçekten şiirin kendisi midir? Yoksa onu yeniden basan yayıncılar, ders kitaplarına alan kurumlar, antolojiler, eleştirmenler ve kuşaklar boyunca onu okumaya devam eden okurlar mı? Yalçın Armağan, Şiirin Dolaşımı (1929–1994)'te Türk şiir tarihine alışılmış yerden bakmıyor. Şairlerin poetikalarını ya da şiirlerin estetik özelliklerini merkeze almak yerine çok daha temel bir soru soruyor: Bir metin nasıl dolaşımda kalır?

Çünkü unutulan metinlerle klasikleşen metinler arasındaki fark çoğu zaman yalnızca edebi nitelikte değil, aynı zamanda yayıncılık, dağıtım, eğitim politikaları ve kültürel mücadelelerin ürünüdür. 

Kitabın en güçlü yanı, “kanon” kavramını soyut bir estetik tartışma olmaktan çıkarıp somut verilerle yeniden kurması. Armağan, 1929'dan 1994'e kadar yayımlanan şiir kitaplarını baskı sıklıkları üzerinden takip ederek, hangi eserlerin gerçekten dolaşımda kaldığını, hangilerinin ise zaman içinde sessizce kaybolduğunu gösteriyor. Böylece şiir tarihini yalnızca şairlerin değil, yayıncıların, matbaanın, müfredatın ve okurun da yazdığını ortaya koyuyor. 

Veritas dizisinin temel amacı, yerleşik kabulleri sorgulayan, düşünceyi yeniden örgütleyen metinleri okurla buluşturmaktır. Şiirin Dolaşımı, bu yaklaşımın en güçlü örneklerinden biri. Çünkü Türk şiirine ilişkin yeni bilgiler sunmakla kalmıyor, edebiyat tarihini nasıl okuduğumuzu, hangi eserleri neden “klasik” kabul ettiğimizi ve yayıncılığın kültürel hafızayı nasıl biçimlendirdiğini yeniden düşünmeye davet ediyor. Okuru, bugün elimizde bulunan kitapların neden hâlâ elimizde olduğunu sorgulamaya çağırıyor. Şiirin tarihinden daha çok edebi hafızanın nasıl kurulduğunu anlatıyor.

Bence Yalçın Armağan ileride adından çok bahsettirecek, kitapları yaygınlaştıkça. Paradigmalarını temelli, sağlam, asla dağınık olmayan biçimde oluşturuyor. Mesela bu çalışma da, şiir tarihine ilgi duyanlar kadar yayıncılık, edebiyat sosyolojisi, kültür politikaları ve kanon tartışmalarıyla ilgilenen herkes için önemli bir başvuru kaynağı olarak görünüyorken en ufak bir gevezeliğe dahil edilmeyecek düzeyde sınırlarını çiziyor.