Savunmadan başlayarak sahanın her yerinde senkronize hareket eden bir Manchester City vardı. Osimhen zaman zaman pozisyon bulsa da bunları iyi değerlendiremedi. City’nin ip gibi dizili ve sürekli aynı tempoyla öne çıkan savunmasının arasında Osimhen kayboldu. Savunma arkasına toplar atılsa da sonuca gidilemedi.

Sonuç değişmezdi

Galatasaray’da Torreira sakat olmayıp ilk 11’de başlasaydı oyun belki daha keyifli olabilirdi. Sonuç değişir miydi? Bence hayır. Sané, eski takımına karşı adeta sahada savaştı ve mücadele boyunca etkisini gösterdi. Sara, pas trafiğinde ve attığı uzun toplarla kalitesini ortaya koydu. Barış ise dün gece sahada kayboldu. Barış, Premier Lig gerçeğini gördü.

Pep bırakmadı

Pep Guardiola, mücadele boyunca disiplinden kopmadı. Takımı 2-0 öndeyken bile her oyun durduğunda takımını yanına çağırıp direktifler verdi. Futbolun ciddi bir oyun olduğunu bizlere bir kez daha hatırlattı.

2 önemli madde

Okan Hoca’nın kadro tercihi eleştiriliyor fakat gerçekler unutuluyor. Birincisi: Rakibiniz Manchester City. İkincisi: Sakatlıklar ve ağrılar nedeniyle yapılan zorunlu tercihler. Kısacası Galatasaray ilk yarı kötüydü. İkinci yarıda ise ayağı daha sağlam yere basan bir Galatasaray gördük. City, maça o kadar asılmadı. Kaçan net pozisyonlar golle sonuçlansa her şey çok daha şiddetli olabilirdi. Uğurcan defalarca City gerçeğiyle karşı karşıya kaldı. Şimdi ise merak edilen rakibin kim olacağı. Yarın büyük gün.