Bazı romanlar bir cinayetle başlar. Bazıları ise bir soruyla. Dava Kapandı, ilk bakışta polisiyenin bütün araçlarını kullanıyor gibi görünse de, sayfalar ilerledikçe okurunu bambaşka bir yere götürüyor. Burada asıl mesele suçun kim tarafından işlendiği değil; hakikatin nasıl anlatıldığı, olayların nasıl anlam kazandığı ve insanın bütün açıklama çabalarının ne kadar güvenilir olduğudur. Patrik Ouředník, polisiye romanın gerilimini ödünç alırken, onu çağdaş dünyanın en keskin edebî hicivlerinden birine dönüştürüyor.

Romanın geçtiği Prag, yalnızca bir şehir değildir. Komünizmin ardından değişen Orta Avrupa'nın belleği, gündelik hayatın sıradan ayrıntıları ve tarihin bıraktığı tortular bu romanın görünmez kahramanlarıdır. Parktaki bankta oturan yaşlılar, bitmek bilmeyen sohbetler, ansızın ortaya çıkan cinayetler, intiharlar, dedikodular ve polis soruşturmaları aynı anlatının içinde birbirine karışırken, Ouředník okuru sürekli tetikte tutar. Çünkü bu romanda en güvenilmez kişi bazen tanık değil, anlatıcının kendisidir. 

Ouředník'in edebiyatını benzersiz kılan da tam budur. Dil onun için yalnızca bir anlatım aracı değildir; romanın asıl oyun alanıdır. Anlatıcı sık sık sözü keser, yorum yapar, polisiyenin kurallarını bozar, okurla konuşur ve edebiyatın kendi sınırlarını sorgular. Mizahla melankoliyi, tarih bilgisini gündelik hayatın sıradanlığıyla, felsefeyi ise ince bir alaycılıkla yan yana getirir. Ortaya çıkan metin, yalnızca bir roman değil; aynı zamanda anlatının, hafızanın ve insan aklının üzerine kurulmuş büyük bir düşünce deneyidir. Sahte kutsal alıntılar, tarih bilgisiyle yapılan saçma karşılaştırmalar, bürokratik dilin parodisi, bilimsel açıklamaların absürtleştirilmesi, felsefi cümlelerin sıradan durumlarda kullanılması, kötü şakaların ciddiyetle söylenmesi, suç soruşturmasının komediye dönüşmesi, büyük tarihsel olayların küçük detaylarla anlatılması gibi bir sürü eğlenceli detay var romanda. 

Çağdaş Çek edebiyatının en özgün seslerinden biri olan Patrik Ouředník, Europeana ile olduğu gibi bu romanında da büyük anlatıların ardındaki kırılganlığı göstermeyi başarıyor. İnsanlığın ideolojilerle, tarihle ve kendi doğrularıyla kurduğu ilişkiyi keskin bir mizah duygusuyla ele alırken, hiçbir düşünceyi mutlaklaştırmıyor; hiçbir karakteri de bütünüyle yargılamıyor. Onun ironisi, kişilerden çok kesinlik iddiasına yöneliyor.

Dublinesk dizisini oluştururken amacımız, yalnızca güçlü hikâyeler anlatan romanları değil, edebiyatın imkânlarını genişleten metinleri de Türkçeye kazandırmaktı. Dava Kapandı bu anlayışın en parlak örneklerinden biri. Polisiyeyi seven okur bu romanda sürükleyici bir kurgu bulacak; çağdaş edebiyatı seven okur ise her sayfada anlatının sınırlarını yeniden çizen cesur bir yazarla karşılaşacak. Roman sona erdiğinde geriye yalnızca çözülmüş ya da çözülememiş bir dava kalmıyor; insanın hakikati anlama arzusuna dair unutulmayacak bir soru da kalıyor.