Mathieu Belezi, Toprağa ve Güneşe Saldırmak’ta, aldığı korkunç emirleri sorgusuz sualsiz yerine getiren işgalci bir Fransız askerinin gözünden, bugün hâlâ yüzleşilmeyen, tarihin sessiz kalan bir ânına, karanlık tarafa çekiyor okuru. Sömürgeleştirmenin ardındaki o büyük yıkımı, hem toprağa hem de insanlığa saldıran bir medeniyetin eleştirisini rahatsız edici gerçeklerle aktararak sanata dönüştürüyor. Cezayir’e sözde “medeniyet” götürmekle görevlendirilmiş askerlerin köyleri yağmalayıp yaktığı, yerli halka zulmettiği bu sömürgeci savaşta insanlığın yavaş yavaş yitirilişine tanık oluruz.

Seraphine, ailesiyle birlikte zorlu bir yolculuğun ardından Fransa hükümetinin vaat ettiği Cezayir topraklarına varır. Kuracakları tarım kolonisiyle daha iyi bir yaşam hayalinin peşinden sürüklenen tüm yerleşimciler gibi o da bu çetin Afrika toprağında yoksulluk, hastalık ve ölümden başka bir şey bulamayacaktır.